Chambord to największy zamek w Dolinie Loary, rozpoczęty w 1519 roku jako domek myśliwski dla młodego Franciszka I i kontynuowany przez kolejnych królów aż do ukończenia około 1547 roku. Jest najwyższym wyrazem wczesnego francuskiego renesansu: symetryczny, biały kamienny donżon otoczony fantastycznym krajobrazem dachów z wieżyczkami, lukarnami, centralną latarnią i 282 kominami, położony w obrębie murowanego parku o powierzchni 52,5 km² – największego zamkniętego parku w Europie, otoczonego murem o długości 31 km.
W jego sercu znajduje się otwarta klatka schodowa z podwójną helisą – dwa spiralne biegi wijące się wokół pustego rdzenia, tak że dwie osoby mogą wchodzić, nigdy się nie spotykając – od dawna kojarzona z Leonardem da Vinci, który spędził ostatnie lata życia w pobliskim Amboise pod patronatem Franciszka I. Czy ją zaprojektował, pozostaje kwestią sporną, ale wielu badaczy przypisuje mu projekt centralnych schodów. Zamek ma 440 pomieszczeń i 84 klatki schodowe, a jednak sam Franciszek I przebywał w nim zaledwie siedem tygodni przez całe swoje panowanie: Chambord zbudowano, by go podziwiać i organizować polowania, a nie mieszkać w nim.
Zamek i jego park należą do państwa francuskiego od 1930 roku. Większość oryginalnych mebli rozproszono podczas Rewolucji i w XIX wieku, dlatego zwiedzanie koncentruje się przede wszystkim na architekturze – klatce schodowej, sklepionych salach i tarasach na dachu, skąd dwór obserwował powrót myśliwych przez park. Bilet jest z otwartą datą: wybierasz dzień, przybywasz w godzinach otwarcia i wchodzisz bezpośrednio.